Avenler

← Samouczek i pomoc

6. Warstwy, podkład, wymiary i widok ściany

Podkład

Można rysować także na istniejącym projekcie architektonicznym. Panel Podkład (po prawej stronie, gdy nic nie jest zaznaczone) służy do wczytania i wyrównania podkładu:

  • Można wczytać: obraz (PNG, JPEG: skan, zdjęcie), PDF (z wyborem strony i skalą) lub DXF (z wyborem jednostki; warstwy można włączać i wyłączać). Do punktów pliku DXF rysowanie ścian także przyciąga.
  • Skala: można ją ustawić przyciskiem Skala z dwóch punktów, klikając dwa punkty o znanej odległości, lub wartością liczbową (1 piksel = ? mm).
  • Panel: Widoczny, Zablokowany, Przezroczystość (10–100%), Przesunięcie x/y, Obrót, Przesuń (przeciąganiem), Zamień, Usuń. Usunięcie nie narusza narysowanych ścian.

DXF można wczytać jako podkład, a przycisk Import CAD na górnym pasku przenosi z niego ściany, otwory, urządzenia i pomieszczenia jako edytowalny rysunek (DWG najpierw zapisz jako DXF).

Import CAD przyjmuje też rzut w wektorowym PDF: wybiera się stronę i skalę (1:N), program rozpoznaje z linii pary ścian, drzwi i okna, podsumowanie pokazuje liczbę rozpoznanych elementów i pominiętych linii, podgląd jest pokazywany nad obrazem strony PDF, a wynik można zaimportować do nowej kondygnacji lub istniejącej; z opcją Wczytaj stronę PDF także jako podkład rzutu PDF staje się też podkładem, dopasowanym do ścian. W zeskanowanym (obrazowym) PDF ścian nie można rozpoznać: wczytaj go przyciskiem Wczytaj jako podkład. Jeśli nie znasz dokładnie skali, użyj przycisku Skala z dwóch punktów: kliknij w podglądzie oba końce odcinka o znanej długości i podaj rzeczywistą odległość, a program obliczy skalę. Przy przejściu bez łuku (otworze bez skrzydła drzwiowego) między dwa końce ścian wstawiana jest linia podziału pomieszczenia, dzięki czemu oba pomieszczenia są rozpoznawane osobno. Rozpoznawanie to propozycja: po imporcie sprawdź rysunek.

Dla architektonicznego modelu IFC użyj przycisku Import IFC na górnym pasku. Możesz wybrać, czy do bieżącego rysunku mają trafić ściany, otwory i pomieszczenia; plik IFC nie jest przesyłany na serwer.

Warstwy

Menu Co pokazać na górnym pasku włącza i wyłącza części rysunku:

  • Ustawienia wstępne: Wszystko, Instalacja elektryczna, Instalacje niskoprądowe, Tylko architektura.
  • Dla każdej warstwy oko (widoczna/ukryta) i kłódka (zablokowana: widoczna, ale nie można jej zaznaczyć).
  • Warstwy: Architektura (Podkład; Ściany, otwory, schody; Pomieszczenia i ich opisy; Wyposażenie), Urządzenia (8 grup symboli osobno), Trasy (instalacja elektryczna, instalacje niskoprądowe, Symalen), Oznaczenia (Oznaczenie przewodów, Strefy w łazience, Wymiary, Wymiary urządzeń, Notatki, Granice pomieszczeń) oraz Sąsiednia kondygnacja.
  • Plakietka przycisku pokazuje liczbę ukrytych warstw. Ustawienie jest zapamiętywane dla każdej przeglądarki i każdego projektu, ale nie jest częścią rysunku.
  • Jeśli nowy element miałby trafić na ukrytą warstwę, warstwa samoczynnie staje się ponownie widoczna, a program o tym informuje.
  • Przy drukowaniu selektor Zawartość oferuje to samo: Wszystko, Projekt instalacji elektrycznej, Projekt instalacji niskoprądowych, Podkład architektoniczny lub Według warstw edytora.

Linie wymiarowe

Wymiary są w większości automatyczne: długość ściany, szerokość otworów, odległości między otworami oraz położenie urządzeń mierzone od ściany. Własną linię wymiarową narysujesz narzędziem Wymiar (N).

  • Po dwukliku wymiar można zmienić (cm; Enter = zastosuj, Esc = odrzuć), a zmiana wartości przesuwa element: przy długości ściany przesuwa się punkt końcowy, przy otworze jego środek pozostaje na miejscu, przy urządzeniu urządzenie zostaje przesunięte.
  • Zaznaczony wymiar można ukryć; przycisk Przywróć wszystkie w panelu kondygnacji przywraca ukryte wymiary.
  • Warstwami Wymiary i Wymiary urządzeń można je włączać i wyłączać osobno.
  • Zaznaczoną automatyczną linię wymiarową można przeciągnąć dalej od ściany lub na jej drugą stronę; przesunięcie zapisuje się razem z rysunkiem, a przycisk Resetuj przesunięcie w panelu przywraca położenie automatyczne.
  • Własna linia wymiarowa (N): wskaż dwa punkty, a następnie kliknij miejsce przesunięcia; koniec przypięty do węzła lub narożnika ściany porusza się razem ze ścianą. Linie wymiarowe – także automatyczne – pojawiają się także w wydruku i w DXF; Wymiary urządzeń są w wydruku domyślnie ukryte, można je włączyć w wyborze warstw wydruku.
  • Pomiar (U): narzędzie jest magnetyczne: przyciąga do narożników ścian, węzłów, krawędzi otworów, środków urządzeń i płaszczyzn ścian, a znacznik pokazuje, do czego się przyczepiło.
  • Odległość otworu: pola Odległość od początku ściany i Odległość od końca ściany drzwi lub okna dają tę samą wartość co linia wymiarowa na rysunku (mierzoną od płaszczyzny sąsiedniej ściany); litera A na kanwie oznacza początek ściany. Zmiana szerokości zachowuje odległość od początku ściany.
  • Szybkie wprowadzanie danych: przy zaznaczonym elemencie Enter przenosi do pierwszego pola prawego panelu (kliknięcie zostawia fokus na rysunku, więc Del, Q, X i Ctrl+Z działają na rysunek); w polu Enter przechodzi do następnego pola (w ostatnim – z powrotem do rysunku), Esc wraca do rysunku.

Widok ściany

Należy zaznaczyć pomieszczenie, a następnie wybrać przycisk Widoki ścian: widoczne są płaszczyzny ścian pomieszczenia z boku.

  • Przełączanie między ścianami: PageUp / PageDown, kliknięcie mini-rzutu lub przyciski w nagłówku.
  • Urządzenie można przeciągać wzdłuż ściany oraz w górę i w dół (Alt = swobodnie); otwór można przeciągać, a uchwytem zmieniać jego rozmiar; strzałki przesuwają krokowo.
  • Trasę można rysować także na ścianie (Shift = pionowo/poziomo); również tutaj można ustawić wysokość punktów załamania.
  • W widoku ściany można umieszczać tylko symbole montowane na ścianie; pozostałe są wyszarzone („tylko na rzucie”).
  • Esc = powrót do rzutu. Zmiany pojawiają się także na rzucie, a widok ściany można wydrukować w dokumentacji projektowej oraz na arkuszach rysunkowych oferty.

Widok 3D

Zobacz rysunek w przestrzeni: przycisk 3D w nagłówku edytora go otwiera (na tablecie w „Więcej”); Esc lub przycisk Wróć do rzutu zamyka.

  • Mysz: lewy przycisk obraca, prawy lub środkowy przesuwa, kółko powiększa. Dotyk: jeden palec obraca, dwa palce przesuwają i powiększają. Na płótnie: strzałki, + / −, Home.
  • Pasek sterowania: Aksonometria, Widok z góry, Wycentruj na zaznaczeniu, Widok domyślny; Ta kondygnacja / Wszystkie kondygnacje (przy wszystkich kondygnacjach Rozsuń kondygnacje je rozsuwa); Przezroczystość ścian; Zapisz jako obraz (PNG).
  • Kliknij urządzenie lub trasę, aby je zaznaczyć i edytować w prawym panelu (np. wysokość montażu widać od razu); elementy obwodu są podświetlone, pozostałe przygasają. Dwuklik przybliża, po najechaniu pojawia się dymek z nazwą i obwodem. Elementów innej kondygnacji nie można zaznaczyć.
  • Warstwy i przełącznik „Kolory obwodów” działają także w 3D. Wysokości urządzeń są stałe dla danego rodzaju; stropu nie ma.
  • Na słabym komputerze wybierz Jakość: Szybka (Automatyczna wybiera ją samo). Bez WebGL pojawia się komunikat.